Alex Ponce Aguirre: «Συναντήσεις σιωπών» – “Encuentros de Silencios”

Posted by on sep 11th, 2012 and filed under Actualidad, Libros, Nuestra Gente. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Ο Άλεξ, ένας πολυμήχανος Χιλιανός, ήρθε στην Ελλάδα το 2002. Πρόσφατα δημοσίευσε ένα βιβλίο με ποιήματα, Συναντήσεις σιωπών, στα ελληνικά και τα ισπανικά, όπου κάθε ποίημα συνοδεύεται από δικές του φωτογραφίες ελληνικών τοπίων που τον ενέπνευσαν. Η ποίησή του μεταδίδει σοφία και γαλήνη σε στιγμές μοναξιάς και νοσταλγίας, και χαρά σε στιγμές αναπόλησης. Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο στον ιστότοπο: http://www.amazon.com/Encuentros-Silencios-Spanish-Ponce-Aguirre/dp/1466443197/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1325634286&sr=8-1 ή απευθείας στον εκδοτικό οίκο: https://www.createspace.com/3707992

“Μου άρεσε να γράφω από την εποχή ακόμα που πουλούσα βιβλία, και το να γράψω ένα βιβλίο συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους στόχους μου. Όλοι μας έχουμε μια ιστορία να διηγηθούμε, είμαστε ένα ανοιχτό βιβλίο για τους ανθρώπους που σχετίζονται μαζί μας. Δεν θα τολμούσα να πω ότι έχω επιδεξιότητα στη γραφή, αλλά το γεγονός ότι ζω σε μια χώρα όπου δεν μιλιέται η γλώσσα μου, μου επιτρέπει να μιλώ περισσότερο με τον εαυτό μου και να ανακαλύπτω λίγα περισσότερα από τα όσα είναι κανείς ικανός να κάνει. Θα έλεγα ότι δεν πρόκειται ούτε για επιδεξιότητα ούτε για ταλέντο, αλλά για μια ευκαιρία.”

“Οι Συναντήσεις σιωπών γεννιούνται από την εμπειρία να μάθεις να συναντιέσαι με τον εαυτό σου, να μπορείς να κουβεντιάζεις, να προσθέτεις και να αφαιρείς από τη δική σου βιογραφία, να ανατρέχεις σε στιγμές φυλαγμένες στο λαβύρινθο των αναμνήσεων, να τις ανακατώνεις με το παρόν και να τις προβάλλεις στο μέλλον. Εν μέρει, είναι το να γίνεσαι φίλος με την καλή μοναξιά που μας καλεί να συλλογιστούμε με βάση τα βιώματά μας, άλλα καθημερινά, κι άλλα βαθιά κρυμμένα. Όλα αυτά συμβαίνουν σε επαναλαμβανόμενες συναντήσεις σιωπών, εξού και ο τίτλος.”

“Το να γράψεις ένα βιβλίο με ποιήματα οφείλεται στην έμπνευση, είναι η στιγμή που παίρνεις το μολύβι κι αρχίζεις να γράφεις, και τι καλύτερο από το να γράψεις ποίηση για συναισθήματα και εμπειρίες της ζωής. Τα γεγονότα που μένουν ακινητοποιημένα στο χρόνο ωραιοποιούνται σε μια ρίμα, σε μια συγκυρία καταστάσεων, και στην περίπτωση αυτή η ποίηση είναι πιο στιβαρή, πιο πλούσια, σου επιτρέπει να ακολουθήσεις έναν κοινό ειρμό, να δημιουργήσεις στίχους και να βρεις ένα ρυθμό με δυνατότητα σύνθεσης.”

“Οι πιο μεγαλειώδεις στιγμές στο καθημερινό πηγαινέλα είναι όταν παίρνω τη φωτογραφική μου μηχανή και μέσα σε μια επιβλητική σιωπή καταφέρνω να ακινητοποιήσω το χρόνο σε μια φωτογραφία, επίσης όμως, τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή ανακαλύπτω ότι η φωτογραφία μπορεί να είναι ένα ποίημα, αφού και μέσα στη φωτογραφία υπάρχει μια ιστορία, κι εκεί ξεκινά το παιχνίδι να συνδέσεις την παρούσα πραγματικότητα με τις αναμνήσεις σου, και από την ένωση αυτή γεννιέται το ποίημα μέσα στη φωτογραφία, ή αντίστροφα.”

“Όταν έχουμε στο μυαλό μας τη γραφή, πάντοτε σκεφτόμαστε τον πεζό λόγο, γιατί εκεί μπορούμε να εκφραστούμε καλύτερα από λογοτεχνική άποψη. Φαίνεται πιο εύκολο, αλλά όπως όλα τα είδη γραφής έχει κι αυτή τις δυσκολίες της. Γράφω ένα μυθιστόρημα από το 2009, πριν ακόμα γράψω τις Συναντήσεις σιωπών, πιστεύω ότι φτάνει το πλήρωμα του χρόνου να το τελειώσω.”

“Πιστεύω ότι τώρα, περισσότερο από ποτέ, εμείς οι Λατινοαμερικάνοι πρέπει να αντικατοπτρίζουμε στην καθημερινή μας ζωή ένα αισιόδοξο πνεύμα, ακόμα κι αν νομίζουμε πως θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, σαν καλοί Λατινοαμερικάνοι πρέπει να μεταδίδουμε σε όσους βρίσκονται κοντά μας τη χαρά και να τους λέμε ότι με την ελπίδα και οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν.”

“Θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά τους Έλληνες που μας επιτρέπουν να αποτελούμε κομμάτι της κοινωνίας τους, για την ευκαιρία που μας δίνουν να μάθουμε να συμβιώνουμε με τον πολιτισμό τους, για τη συμβίωση λοιπόν, τη δουλειά, για το ότι μας βοηθούν να αναπτυχθούμε, και, εν μέρει, να εκπληρώσουμε το όνειρο που μας έφερε μέχρι εδώ. Σαν Λατινοαμερικάνοι που είμαστε ξέρουμε τι εστί να ζούμε σε κρίση, ξέρουμε όμως ακόμα πώς οι κρίσεις μπορούν να μετατραπούν σε ευκαιρίες, και αυτό το πνεύμα αναζήτησης της περιπέτειας που μας έκανε να μεταναστεύσουμε το διαθέτουμε για να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην Ελλάδα που αγαπάμε.”

Alex Ponce Aguirre,  Encuentros de silencios

Alex, chileno emprendedor llegó a Grecia en el 2002. Recientemente publicó un libro de poesía, Encuentros de silencios, en griego y español en el que cada poema va acompañado de fotografías suyas de lugares que le inspiraron en Grecia. Su poesía transmite sabiduría y paz en momentos de soledad y nostalgia y alegría en momentos de remembranza. Puede encontrar el libro en: http://www.amazon.com/Encuentros-Silencios-Spanish-Ponce-Aguirre/dp/1466443197/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1325634286&sr=8-1 o directamente en la editorial: https://www.createspace.com/3707992

“ La escritura me gusta desde mis tiempos de vendedor de libros, estaba entre mis metas escribir un libro. Todos tenemos una historia que contar, somos un libro abierto para la gente que se relaciona con nosotros. No me atrevería a decir que tengo una habilidad para escribir, pero el hecho de vivir en un país en el que no se habla mi lengua, me permite hablar más conmigo mismo y descubrir algo más de lo que uno es capaz de hacer. Diría que no es ni habilidad ni talento, sino que se trata de una oportunidad”.

“Encuentros de silencios nace de la experiencia de saber encontrarse con uno mismo, de poder dialogar, de sumar y restar en nuestra propia biografía, recorrer momentos guardados en el laberinto de los recuerdos, mezclarlos con el presente y proyectarlos al futuro, en parte es hacerse amigo de la  buena soledad que nos invita a reflexionar con base en nuestras vivencias, algunas cotidianas y otras recónditas. Todo eso se hace en reiterados encuentros de silencios, de ahí el nombre”

“Escribir un libro de poesía es parte de la inspiración, es el momento de tomar el lápiz y comenzar a escribir y qué mejor que escribir sobre sentimientos y experiencias de la vida en poesía. Se adornan los hechos detenidos en el tiempo en una rima, en una conjugación  de circunstancias, en este caso la poesía es más robusta, más rica, te permite seguir un hilo común, formar estrofas y llevar un ritmo con capacidad de síntesis”.

“Los momentos más solemnes de un trajín cotidiano es cuando tomo mi cámara, y en un silencio majestuoso logro detener el tiempo en una fotografía, pero también en ese preciso momento descubro que la fotografía puede ser un poema, ya que dentro de la fotografía también hay una historia, y ahí comienza el juego de unir la realidad presente con tus recuerdos, y de esa unidad nace el poema dentro de la fotografía o viceversa”.

“Cuando tenemos en mente escribir siempre pensamos en la prosa, ahí nos podemos desenvolver más libremente desde el punto de vista literario. Parece más fácil, pero como toda escritura tiene sus dificultades. Estoy escribiendo una novela desde  2009 antes incluso de que escribiera Encuentros de silencios, creo que está llegando el momento de terminarla”.

“Pienso que ahora más que nunca los latinos debemos reflejar en nuestro diario vivir un espíritu optimista, aunque parezca que los cielos se van a desplomar, como buenos latinos contagiar a los que están a nuestro lado con alegría y decirles que con la esperanza los objetivos también se pueden alcanzar”.

“A los griegos, mi más sincero agradecimiento por permitirnos ser parte de su sociedad, por la oportunidad de aprender a convivir con su cultura, por la convivencia, el trabajo, por ayudarnos en nuestro desarrollo y, en parte, por cumplir el sueño que nos hizo llegar hasta aquí. Como latinos sabemos lo que es vivir en crisis, pero también sabemos cómo las crisis se transforman en oportunidades, ese espíritu aventurero que nos permitió inmigrar  lo ponemos a disposición para seguir creyendo en esta Grecia querida”.


Leave a Reply

Advertisement

Recently Commented