ΚΟΣΜΟΣ
Sol Latino
Online
© 2003 - 2008 SOL LATINO
www.solatino.gr
Todos los derechos reservados
Designed by Alex Pablo
www.solatino.gr
Todos los derechos reservados
Designed by Alex Pablo
ΣAΜΥ ΒΑΛΙΑΝOΣ:
Χορευτής και DJ Ένας πετυχη΅ένος Κολο΅βιανός
«Δουλειά ΅ου είναι η ρού΅πα»
Σάμυ είναι εύθυμος, εξωστρεφής και μαχητικός. Έχει κερδίσει την καρδιά
Λατίνων και Ελλήνων με την γενναιοδωρία του και την ειλικρινή του φιλία.
Είναι ένας προσηνής Ελληνο-Κολομβιανός, που ξέρει να πετυχαίνει τα όνειρά του. Έχει κάνει διάφορες δουλειές μέχρι που κατάφερε να κάνει το λάτιν κλαμπ Fuego ένα από τα πιο πετυχημένα κλαμπ στην Ελλάδα. Μέσα από τη συνέντευξή του στο Sol Latino επιβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά πόσο εύκολο είναι να αυμάσεις και να αγαπήσεις τον Σάμυ!
«Είμαι το μεγαλύτερο από 5 αδέλφια, τρία αγόρια και δύο κορίτσια. Η μαμά μου είναι Κολομβιανή και ο πατέρας μου Έλληνας, που ζουν κι οι δύο στην Κολομβία. Δούλευα σε όλη μου τη ζωή, μεγάλωσα στους δρόμους και πάντα έψαχνα τρόπους να τα βγάλω πέρα για να βοηθήσω την οικογένειά μου. Η Μπουεναβεντούρα μου έδωσε τη χαρά, αυτό που είμαι, το ρυθμό του νέγρου, την κολομβιάνικη γεύση Η Ελλάδα μου έδωσε τόσα! Μια ζωή διαφορετική, μια ευκαιρία στη ζωή κανείς δεν γίνεται διάσημος στον τόπο του».
« Ήρθα στην Ελλάδα πρώτη φορά όταν ήμουν 15 χρονών για να μείνω με τη γιαγιά μου, αλλά έφυγα σε ένα χρόνο επειδή δεν μιλούσα ελληνικά. Όταν γύρισα στην Κολομβία έκανα τη στρατιωτική μου θητεία, αλλά βλέποντας πόσο δύσκολη είναι η ζωή στη χώρα μου εξαιτίας της κατάστασης που βιώνουμε εδώ και 40 χρόνια, αποφάσισα ότι δεν ήθελα αυτό για το υπόλοιπο της ζωής μου. Έτσι ξαναγύρισα στην Ελλάδα και άλλαξα τη ζωή μου κατά 70%, γιατί το άλλο
30% εξακολουθεί να είναι η ρούμπα». Ήμουν τραγουδιστής όταν ήμουν μικρός,
μου αρέσει να ζωγραφίζω και να διακοσμώ. ’λλωστε διακοσμώ πάντα μόνος μου τον επαγγελματικό μου χώρο. Μου αρέσει πολύ το κολομβιανό «αμποραχάδο» (είδος μπανάνας ψητής γεμιστή με τυρί) και τα ελληνικά γεμιστά. Οι γυναίκες; Σε μια γυναίκα, μου αρέσει η απλότητα, η θηλυκότητα και η ειλικρίνεια. Και φυσικά, σαν καλός νέγρος, είμαι φαλλοκράτης! Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου είναι ο γιος μου Κωνσταντίνος, είναι ο φίλος μου, είναι τα πάντα για μένα».
«Ανοίξαμε το Fuego με την πρώην σύζυγό μου και τα δύο αδέλφια μου. Εμείς το
βάψαμε και το διαμορφώσαμε. Ήμασταν οι πρώτοι που φέραμε στην Ελλάδα τη
μπατσάτα και το ρεγκετόν, ενώ είναι φημισμένα τα μαθήματα χορού που kάνουμε.
Ακόμα κάνουμε μαθήματα κάθε Κυριακή στις 22:30. Ευτυχώς το Fuego είναι
σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρισμένου κύρους λάτιν κλάμπ της Αθήνας, είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Το κλειδί της επιτυχίας είναι η τρέλα, αυτός ο κόσμος την χρειάζεται. Νιώθω σαν ένας ακόμα θαμώνας στη δουλειά μου, διασκεδάζω και έχω φιλική σχέση με τους πελάτες, γιατί κάθε ένας από αυτούς είναι σημαντικός για μένα και τους συνεργάτες μου. Το Fuego είναι μια οικογένεια».
«Η αγαπημένη μου μουσική είναι η σάλσα, γιατί στην Μπουεναβεντούρα, επειδή
είναι λιμάνι, έφταναν όλα πριν φτάσουν στην πόλη Κάλι. Οι στίχοι των τραγουδιών μιλούσαν γι΄αυτά που ζούσαμε και νιώθαμε εκείνη την εποχή εγώ κι οι φίλοι μου, για τις δουλειές μας στους δρόμους, για τα όνειρά μας. Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το Χουανίτο Αλεμάνιαπου τραγουδούσε ο Έκτορ Λαβόε. Το αφιερώνω στους φίλους μου στη γειτονιά Ρόκφελερ και ιδιαίτερα στο φίλο μου Γιόφρε, που είθε να αναπαύεται εν ειρήνη».
Χορευτής και DJ Ένας πετυχη΅ένος Κολο΅βιανός
«Δουλειά ΅ου είναι η ρού΅πα»
Σάμυ είναι εύθυμος, εξωστρεφής και μαχητικός. Έχει κερδίσει την καρδιά
Λατίνων και Ελλήνων με την γενναιοδωρία του και την ειλικρινή του φιλία.
Είναι ένας προσηνής Ελληνο-Κολομβιανός, που ξέρει να πετυχαίνει τα όνειρά του. Έχει κάνει διάφορες δουλειές μέχρι που κατάφερε να κάνει το λάτιν κλαμπ Fuego ένα από τα πιο πετυχημένα κλαμπ στην Ελλάδα. Μέσα από τη συνέντευξή του στο Sol Latino επιβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά πόσο εύκολο είναι να αυμάσεις και να αγαπήσεις τον Σάμυ!
«Είμαι το μεγαλύτερο από 5 αδέλφια, τρία αγόρια και δύο κορίτσια. Η μαμά μου είναι Κολομβιανή και ο πατέρας μου Έλληνας, που ζουν κι οι δύο στην Κολομβία. Δούλευα σε όλη μου τη ζωή, μεγάλωσα στους δρόμους και πάντα έψαχνα τρόπους να τα βγάλω πέρα για να βοηθήσω την οικογένειά μου. Η Μπουεναβεντούρα μου έδωσε τη χαρά, αυτό που είμαι, το ρυθμό του νέγρου, την κολομβιάνικη γεύση Η Ελλάδα μου έδωσε τόσα! Μια ζωή διαφορετική, μια ευκαιρία στη ζωή κανείς δεν γίνεται διάσημος στον τόπο του».
« Ήρθα στην Ελλάδα πρώτη φορά όταν ήμουν 15 χρονών για να μείνω με τη γιαγιά μου, αλλά έφυγα σε ένα χρόνο επειδή δεν μιλούσα ελληνικά. Όταν γύρισα στην Κολομβία έκανα τη στρατιωτική μου θητεία, αλλά βλέποντας πόσο δύσκολη είναι η ζωή στη χώρα μου εξαιτίας της κατάστασης που βιώνουμε εδώ και 40 χρόνια, αποφάσισα ότι δεν ήθελα αυτό για το υπόλοιπο της ζωής μου. Έτσι ξαναγύρισα στην Ελλάδα και άλλαξα τη ζωή μου κατά 70%, γιατί το άλλο
30% εξακολουθεί να είναι η ρούμπα». Ήμουν τραγουδιστής όταν ήμουν μικρός,
μου αρέσει να ζωγραφίζω και να διακοσμώ. ’λλωστε διακοσμώ πάντα μόνος μου τον επαγγελματικό μου χώρο. Μου αρέσει πολύ το κολομβιανό «αμποραχάδο» (είδος μπανάνας ψητής γεμιστή με τυρί) και τα ελληνικά γεμιστά. Οι γυναίκες; Σε μια γυναίκα, μου αρέσει η απλότητα, η θηλυκότητα και η ειλικρίνεια. Και φυσικά, σαν καλός νέγρος, είμαι φαλλοκράτης! Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου είναι ο γιος μου Κωνσταντίνος, είναι ο φίλος μου, είναι τα πάντα για μένα».
«Ανοίξαμε το Fuego με την πρώην σύζυγό μου και τα δύο αδέλφια μου. Εμείς το
βάψαμε και το διαμορφώσαμε. Ήμασταν οι πρώτοι που φέραμε στην Ελλάδα τη
μπατσάτα και το ρεγκετόν, ενώ είναι φημισμένα τα μαθήματα χορού που kάνουμε.
Ακόμα κάνουμε μαθήματα κάθε Κυριακή στις 22:30. Ευτυχώς το Fuego είναι
σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρισμένου κύρους λάτιν κλάμπ της Αθήνας, είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Το κλειδί της επιτυχίας είναι η τρέλα, αυτός ο κόσμος την χρειάζεται. Νιώθω σαν ένας ακόμα θαμώνας στη δουλειά μου, διασκεδάζω και έχω φιλική σχέση με τους πελάτες, γιατί κάθε ένας από αυτούς είναι σημαντικός για μένα και τους συνεργάτες μου. Το Fuego είναι μια οικογένεια».
«Η αγαπημένη μου μουσική είναι η σάλσα, γιατί στην Μπουεναβεντούρα, επειδή
είναι λιμάνι, έφταναν όλα πριν φτάσουν στην πόλη Κάλι. Οι στίχοι των τραγουδιών μιλούσαν γι΄αυτά που ζούσαμε και νιώθαμε εκείνη την εποχή εγώ κι οι φίλοι μου, για τις δουλειές μας στους δρόμους, για τα όνειρά μας. Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το Χουανίτο Αλεμάνιαπου τραγουδούσε ο Έκτορ Λαβόε. Το αφιερώνω στους φίλους μου στη γειτονιά Ρόκφελερ και ιδιαίτερα στο φίλο μου Γιόφρε, που είθε να αναπαύεται εν ειρήνη».
